BIERTYPEN EN -SOORTEN

Het is niet makkelijk de ontelbare bieren die er op de wereldmarkt verschijnen in "waterdichte" groepen in te delen. Om toch een overzicht te geven, delen we ze in naar de vergistingsmethode, dus:

Bovengistende bieren:

Vóór ongeveer 1840 waren alle bieren bovengistend. Door de uitvinding van de koelmachine en de specifieke gistsoorten brouwde men steeds meer ondergistende bieren. Toch zijn er enkele bovengistende bieren overgebleven; de laatste jaren komen er steeds meer bij. De volgende biersoorten zijn bovengistend:

Tarwebier, Witbier, Alt, Kölsch, Trappistenbier, Kloosterbier/Abdijbier, Bruin, Ale, Stout/Porter. Hiernaast vindt u een beschrijving van deze soorten.

Ondergistende bieren:

Een ondergistend bier is een bier waarbij tijdens de vergisting de gist naar de bodem van de gistkuip zakt. In de 11de eeuw waren er in Europa al brouwers die af en toe een ondergistend bier brouwden. Pas halverweg de 19de eeuw, mede dankzij de uitvinding van de koelmachine kwam het ondergistend bier in zwang. Tot de ondergistende bieren rekenen we:

Pilsener, Dortmunder, Münchener, Weens, Lager, Oud bruin, Bockbier, Märzen. Hiernaast vindt u een beschrijving van deze soorten.

Van de hierbovengenoemde biersoorten worden ook varianten met een zeer laag alcoholgehalte of zelfs zonder alcohol op de markt gebracht. Meestal zijn deze bieren van het Pilsener-type. Volgens de Bierverordening mag een alcoholvrij bier hooguit 0,1 volumeprocent alcohol bevatten. Het stamwortgehalte moet minstens 2,2 % Plato zijn. Alcoholarm bier moet minstens hetzelfde stamwortgehalte hebben en mag hoogstens 1,2 volumeprocenten alcohol bevatten. Bieren met de benaming "light" moeten tenminste 33 % minder energie opleveren dan het bier waaraan het refereert. Bier zonder of met zeer weinig alcohol verkrijgt men door het pure wort, voordat het vergist wordt, af te vullen óf door na een zeer lange vergisting de alcohol door vacuümdistillatie of door osmose (vloeistofsplitsing door membraan) te verwijderen. Calorie-arm bier verkrijgt men door tijdens het maischen een lange versuikeringspauze in te lassen en de navergisting te verlengen, zodat alle suikers vergist worden.

Spontaan gistende bieren:

In vroegere eeuwen werd bier gebrouwen zonder dat de brouwer precies wist wat er zich in de kuip of ketel afspeelde. De vergisting was helemaal een raadsel. Men merkte wel dat door toevoeging van sommige kruiden of vruchten de vergisting versneld werd. In sommige streken, zoals rondom Brussel en Danzig werden bieren gebrouwen waaraan geen gist werd toegevoegd. In Danzig was het Jopenbier, gebrouwen met rozenbottels (die de giststof leverden) zeer geliefd. In Brussel e.o. brouwde en brouwt men nog steeds het lambiekbier. Hiernast vindt een beschijving van deze soort.